A big thank you!

€ 1.350,38

Dat is het bedrag waarmee ik mijn actie ga afsluiten! Wat een geweldig eindbedrag! Dankjewel voor het volgen van mijn blog en een éxtra big thank you aan:

Bas B, Bas N, Carina, Carmen, Cynthia M, Cynthia N, Daisy, Dave, Delenn & Kyra, Esther & Mari-tere, Evelien, Ezra, Hans, Henk & Joke, Ilona, Ino & Margreet, Irene & Sjoerd, Jacqueline, Jaike, Jan, Jannes & Annefloor, Jeroen O, Jeroen W, Jessica, Kempo SCF, Lara, Laura, Leendert & Esther, Lisa, Glenn, Marcel, Mirre, Mitchel, Myrthe, Natascha, Nick, Niels, Patrick & Jennifer, Richard, Rik, Robin, Roos, Silvia, Tamara, Thijs, Trudy & Albert, Vera, Mark & Anja en alle anonieme sponsoren!

dank-je-wel-e1416662974378

 

Advertenties

#30: Gehaald!

Yesssss! Dat was training numéro 30! Ik heb deze challenge afgesloten door een training grondvechten (voornamelijk verwurgingen) met de stoerste vrouwen van Nederland ;-).

dag30_zelf

Samen met onze trainster (rechts).
De lekker rode koppies zijn weer ’t bewijs van hard werken!

Dat was het dan! Het voelde gek om net mijn sporttas op te ruimen, in plaats van bij de deur te leggen voor morgen. Bijzonder hoe snel je aan iets went. Het was geweldig, en het was zwaar. Er zijn echt momenten geweest dat ik ontzettend moe was en dat mijn lijf protesteerde. Ook begaf ik me regelmatig uit mijn comfort-zone door aan te kloppen bij clubs waar ik niemand kende en geen idee had van wat me te wachten stond. Ik heb in sparringspartijen gezeten die ik eng en vervelend vond. Maar echt, wat was het ook gaaf. Zo heb ik ook in sparringspartijen gezeten dat ik mezelf positief verraste. Ik kreeg vaak te horen: dit heb jij zeker eerder gedaan (uhm nee?), en dat heb ik o.a. te danken aan mijn goede basis-skills die ik geleerd heb bij Karate030. EN, de: ‘ik weet niet wat ik doe maar ik geef gewoon alles!’-spirit, die ik aan jullie, volgers en sponsors, te danken heb. Door jullie bijdrages heb ik écht het gevoel gehad dat ik vocht voor stichting Roparun. Ik stond niet voor mezelf in een training, maar ik stond daar om het bedrag te verdienen. En dat gaf zo’n goed gevoel!

Wat een ervaring was dit. En wat ben ik blij met het huidige bedrag!!! En dit is het nog niet eens helemaal, want sommigen wilden mij sponsoren als ik het helemaal zou hebben gehaald, als een lekkere extra motivatie! Ik wacht dus ook nog heel even met de laatste ‘dit is de grote eindstand en een big thanks to…’-blogpost. Houd mijn blog dus nog even in de gaten!

Voor nu wil ik wel alle clubs waar ik hartelijk ben ontvangen ontzettend bedanken!

 

#29: Krav Maga

Na 28 blogposts heb ik niet meer zo veel te vertellen! Behalve een big THANK YOU en een SPONSOREN KAN NOG STEEDS. 😀 Ik ben immers nog niet klaar en misschien wil jij mijn prestatie juist achteraf belonen!

Dag 29 was een lekkere felle Krav Maga training. Pittige warming-up met touwtjespringen, planken en push-ups. Vervolgens bokscombinaties gedaan en het grootste deel van de training bestond uit trappen. Morgen blauwe benen, that’s for sure!

dag29_krav

Ps. mijn camera had zin in een glow vandaag. #no #filter

#28: Rumble

Ik. ben. kapoooeeetttt!

Echt een heftige bokszaktraining. In een snel tempo harde stoten maken. Combinaties van stoten, ontwijken, hoeken, opstoten, etc. Gaan, gaan, gaan!

Nog de lekkere buikspier-oefeningen en squats erbij en afsluiten met helemaal losgaan op het kussen. Ik ben op.

dag28_rumble

Sponsoren kan nog steeds hè, lieve volgers! Denk je nu: “Goh wat goed dat ze dit doet”, vecht dan met me mee! Sponsor mij, al is het maar een paar euro. Ik doe dit niet voor de lol, ik doe dit met een doel: geld ophalen voor mensen die elke dag moeten vechten in een veel zwaardere battle. Ik ben nog niet bij de €1000, en het liefst ga ik daar nog even lekker over heen! dag28_rumble2

Vul je naam in zodat ik je persoonlijk kan bedanken. Ook in mijn laatste blogpost ontvang je credits! Thank you!!!!!!!!!!!! ❤ 😀

#27: Martial Arts Work-out

Vanwege 1e paasdag + opa’s 75e verjaardag (die je echt niet kan missen!) werd een les volgen even te lastig. Maar een dagje overslaan is zeker geen optie! Lang leve mijn persoonlijke martial arts trainer (oftewel youtube) die een bezoek bracht aan huis. Een fighters work-out van ongeveer 35 min.

Als bewijs heb ik een prach-ti-ge samenvatting gemaakt.

#26: Knife Fighting / Eskrima

Ik kon nog een keer terugkomen bij Frans Stroeven! Om nogmaals met een mes en stok aan de gang te gaan. Vooral met een mes vechten vind ik echt indrukwekkend! Super gaaf, en ook een beetje eng / luguber. Vandaag weer een mooie groepsfoto, met wapens (cool he… I know!)

dag26_eskrima

Ik heb nog 4 dagen om met mijn laatste beetje energie te knallen! 4 dagen klinkt nu als appeltje eitje. Terwijl ik ‘normaal’ gesproken al zeer tevreden ben als ik 3 keer sport in een hele week, haha!

Goed.. iets met laatste loodjes enzo. Ze zijn zwaar, maar ik ga er voor!!! Keep me motivated, stay tuned, en als je dat nog niet gedaan hebt: sponsor mee! Vul je naam in zodat ik je persoonlijk kan bedanken. Mijn dank is groot!!!

#25: Grappling

De 2e keer grappling! Dit keer in Utrecht, bij Marc Duncan. T was echt super tof! Ik zeg eerlijk: het sparren was best wel een beetje spannend, met al deze kerels die allemaal sterker zijn dan ik. Ik kwam een paar keer in benauwde wurg-posities. Maar, I survived! En ik heb er weer enorm van geleerd. Ook bij deze club was het respect naar elkaar groot!

dag25_grappling

wp-1458941485134.jpeg

#24: Ninpo Goshinjutsu

Feeling like a ninja!

Ninpo Goshinjutsu is een Ninja krijgskunst. Bij een krijgskunst staat het overleven, bijvoorbeeld op het slagveld, centraal. Het is heel uitgebreid: effectieve stoten en trappen, toepassen van klemmen en grepen, verdedigen tegen kleine wapens zoals mes, stok en pistool, en ook grotere wapens zoals het zwaard.

Een training van zo’n 1,5 uur waarin we veel gedaan hebben: conditie, lenigheid, afweertechnieken, technieken met een tegenstander en knieën/ellebogen/stoten op het stootkussen.
image

image

dag24_ninpo

Er werd mij veel uitgelegd en ik was zeer welkom. Bedankt Ookami no Chikara!

 

 

 

#23: Zelfverd.. euh kickboksen

Ok… you’re never gonna believe this…

Mijn trouwe volger weet dat vanavond zelfverdediging op de planning stond, want woensdag is m’n enige vaste dag deze challenge. Onze trainster zat vast op werk dus haalde de training niet. Shit happens, kan gebeuren. Thank god was er een backup-plan! Anders had ik echt niets gehad. Ze appte: jullie mogen instromen bij de kickboks les vlakbij. De training van…

Jaike.
crap

Jaike keek me aan toen ik de zaal binnenkwam: really?? You again?

anigif_optimized-8651-1427207993-1

Haha! Maar no worries, geen dubbele training/ breekpunt verhaal. Het was een heerlijke training, en gelukkig minder heftig als maandag. Voetenwerk, complexe combinaties oefenen om die kortsluiting-gevoelige hersenpan te trainen en ten slotte even losgaan met 1 minuut voluit trappen. Like this:

Echt lekker, een training op hoog niveau, veel geleerd, lekker kunnen zweten en tussendoor tijd voor lachen. ❤

Inmiddels staat de teller op €826,-!!! Yeah baby! Dank jullie wel! Ook de anonieme sponsoren die ik niet persoonlijk kan bedanken: many, many thanks! Dit is echt geweldig.

Ennnnn de laatste week gaat in. Gaan we naar de €1000,-? Sponsor mee! 😀

 

 

#22: Knife Fighting / Eskrima

Vechten met een mes!

Via een website had ik me aangemeld voor een training Jeet Kune Do, maar hier bleken ze al een tijd mee te zijn gestopt. In plaats daarvan deden ze nu 1 uur een “beetje van alles” en 1 uur Eskrima. En gelukkig mocht ik gewoon mee doen! Het eerste uur, of beide, wat ik wilde.

En ik wilde dat laatste!

We begonnen met wat stoten en trappen, die, als ik het goed begreep, uit het Jeet Kune Do komen. Uitdaging: met rechts voor staan. Al 21 dagen sta ik met rechts achter. Dammit!
Nu was m’n jab ineens met rechts, maar wel schuin naar de rechter handschoen van de ander.

Kortsluiting.

Vervolgens vechten met een mes. Wow, dat was best freaky. Iemand denkbeeldig een hoek geven… mwoah, kan ik aan wennen. Maar een buik opensnijden of een steek in de keel….wajo!

Daarna dus een uur Eskrima (Filipijnse krijgskunst, met wapens zoals deze stok)

Ik heb mezelf net even uitgelachen toen ik de foto zag… maar m’n tegenstander staat er wel heel stoer op!

dag22_knife

#21: Kickboksen

Krak.

Dat was ‘m.

Mijn breekpunt.

Tranen in m’n ogen. Maar in compleet positieve zin. Laat ik even bij het begin beginnen.

Ooooh crap” dacht ik, toen ik de kleedkamer binnenliep en Jaike zag staan. Remember karateka / MMA-beest van gisteren?  Ja, zij dus. “Goh..euh.. ga jij de training geven vandaag?” vroeg ik, nog met een klein sprankeltje hoop dat ze alleen zou komen kijken (lekker naïef, lex). “Jup”
Ooooh crapcrap

Een jaar en 3 maanden geleden heb ik een keer ‘oliebollen-training’ gehad. Jaike kwam toen invallen bij de zelfverdediging-groep en het was de 1e training van januari. Het feit dat ik het nog kan herinneren zegt genoeg, toch?!

Ik hoef jullie niet te vertellen dat ik moe ben, dat ik spierpijn heb… en ik hoef jullie ook niet te vertellen dat ik hoopte dat ze rustig aan deed. Ik werd bang.

Ook dat was naïef gedacht van mij. Rustig aan? Helllll no! Dit was denk ik één van de zwaarste trainingen van deze 21 dagen.

Toen ik dacht dat de warming-up bijna ten einde was (en m’n tong al op de grond lag), begon ’t pas. Het was tijd voor amrap, een bekend begrip voor de crossfitters onder ons. As Many Rounds As Possible. We kregen 4 oefeningen (1 ronde), 8 minuten de tijd en 1 simpele opdracht: maak zo veel mogelijk rondjes als mogelijk. Ik werd aangewezen als team-captain van een team van 3 (waaronder nog een Alexandra, hoe leuk!), ik telde de rondjes en schreeuwde onze stand als er weer een rondje op zat. We mochten pas beginnen met het volgende rondje als het laatste teamlid klaar was. Volgen jullie het nog? Het belangrijkste van alles: je wil niet verliezen. Alleen de winnaar hoefde geen burpees te doen, en de allerlaatste team zou ’t helemaal te verduren krijgen. Beast-mode on en stuk gaan dus.

Ik ben stiekem wel een beetje trots dat wij 2e werden van de 6 teams, met 9 rondjes! Gelukkig geen burpees, want hier zat een les achter. (we komen dichter bij het breekpunt, voelen jullie ‘m al?) Jaike was trots. We hebben gewerkt als vechtersbazen. Je gaat door, ook al bent je helemaal op. Je motiveert je team, stoppen is geen optie! Één iemand werd zelfs lijkbleek en viel bijna flauw.

Jaike vertelde: Iedereen heeft die stem in z’n hoofd, die komt met excuses. Die roept: ik kan dit niet meer. Ik wil niet meer. Iedere vechter heeft die stem. Iedere vechter is bang als die de ring in stapt.
“Je moet niet bang zijn” is bullshit advies.
Iedereen is bang. Maar je zet door, je moet wel. In dit geval moest je wel, omdat ik stond te schreeuwen, omdat je weet dat je team op je wacht en omdat verliezen echt geen optie is.

Nog duizelig en snakkend naar adem sta ik daar, meegenomen in haar verhaal. “Net zoals Alexandra…” (schrik!) “die knokt om iets bij te dragen aan de samenleving. Daar staan wij voor.”

And there it was… *Krak*

Tranen in m’n ogen. Deze uitgeputte, labiele toestand maakt me een emotionele troela. Ik zou momenteel al kunnen janken bij GTST. Snel wegvegen die tranen, laat Jaike het niet zien (wacht, crap, ze zal dit ook lezen). Maar wat ze allemaal zei raakte me echt. Ik dacht aan Charlotte, die ook bang was. Die er ook voor ging, met 1 simpele reden: je moet wel.

Om het allemaal nóg een stapje emotioneler te maken sprak ik aan het einde van de training een dappere dame die bostkanker overwonnen heeft. Ze zei dat ze weer aan het opbouwen was, maar van het ‘opbouwen’ heb ik niets gemerkt. Ze vocht gewoon keihard, respect! En toen kwam ook nog even lieve Fatima met de klapper. Vorige week vroeg ze hoe het ging met m’n challenge en piepte ik “soms ben ik wel even klaar met al die klappen en agressiviteit en denk ik; ik ben toe aan een knuffel”. Vandaag had ze een symbolische knuffel voor me (en ook een paar echte), en gaf ze mij deze mooie bloem. Hoe lief!dag21_kickboksen

Oke.. ahum… verder was de les ook heel stoer. Ik heb heel hard geslagen. En ik werd heel hard geslagen. Ik keek er ook nog heel boos bij. Onwijs kick-ass. Oke?!!

 

#20: Wedstrijdselectie karate, doe maar een dubbele

De wekker ging vroeg vandaag. Vanuit een diepe slaap deed ik 1 oog open…

Huh moet ik werken?
Onee. het is zondag.
Oja. Ik ga zo trainen.

Faaackkk het is vroeg. Ik sla de deken van me af en..
Faaackkk, spierpijn in m’n armen!

Waarom doe ik dit ook al weer?….

Om zo’n 685 redenen! Hell yeah! De stand was vanmorgen namelijk €685 euro voor stichting Roparun, yesss! Dit maakt me ZO blij! Doei brakke zondags-kop, hallo motivatie!

Ik verlaat sluipend m’n huis met nog 3 jaloers-makende uitslapers (we hadden logees) en spring op de fiets naar Karate030. Had ik al gezegd hoe tof Karate030 is? Bij deze nogmaals; wat een top club! Ik kreeg van de week een Facebook bericht: “Zin om met de karate wedstrijdselectie mee te trainen?” Euh.. Ik?! Maar hee, super leuk!

Toen ik vanmorgen aankwam zei sensai Jaike (karateka en mma-beest, die ontzettend aardig en grappig is, maar in een gevecht angstaanjagend): “Oh.. je bent er al.” Bleek dat ik een uur te vroeg was. “Dit is selectie B en eigenlijk moet je meetrainen met selectie A, die is hierna. Woon je vlakbij?”
“Hmm nou niet echt ver maar ook niet echt dichtbij…” Mijn spierpijn-benen protesteerde meteen tegen ’t idee van een fietstochtje extra. “Kan ik niet meedoen met selectie B?” Ik vond dat stiekem eigenlijk al spannend genoeg. “Weetje wat, zei Jaike, ik sponsor je nóg een keer met €50,- als je beide doet.”

Whuuuuttt? How can I say no, right? Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb er weer een training op zitten van 2,5 uur en de teller staat nu op €735!!!

dag20_wedstrijdselectie

Jaike is mijn heldin van de dag. EN ze heeft ook een talent voor seflies. Dus vandaag krijgen jullie er 3!

Links: selectie B. Lieve kids right? Nou… they kicked my ass.
Rechts: selectie A. Ze leerden me beter counteren en deelden één van hun (ga-ik-lekker-nie-zeggen-nie) wedstrijd tactieken.

Met deze dubbele portie sluit ik 2/3e af! De laatste 10 dagen gaan in! Sponsor jij me ook?

Voor verwenweekenden voor mensen met kanker. Voor gasthuizen voor kinderen die daar kunnen bijkomen tussen behandelingen door. Voor praatgroepen voor terminale patiënten. Voor hoofdhuidkoelsystemen waardoor haar-uitval minder wordt. Bekijk de doelen, volg mijn gevecht en sponsor mee! 😀

#19: Grappling

Lekker uitgeput typ ik deze blog in de trein van A’dam naar Utrêg. Ik probeer elke dag zo beeldend mogelijk mijn ervaring van de dag te beschrijven en jullie mee te nemen in deze challenge, maar ik heb er vandaag wat moeite mee. Hoe leg ik in hemelsnaam uit hoe stoer dit was? 😀

Ik heb mee getraind in Grappling met een groep BJJ-ers waar Cynthia Noordzee traint (de kampioene waar ik ’t gisteren over had) Zoals verwacht, werd hier ook op hoog niveau getraind. Een groep vol vechtersbazen! De meeste trainen vaker in de week, ook in meerdere vechtsporten. En dat was te merken. Aan het einde gingen we sparren en heb ik 1 ronde langs de kant gekeken. Mennn wat is dat cool om zo’n profi sparringspartij te zien! 2 in-beast-mode vechters die met een rood bezwete kop boven en onder elkaar worstelen om armen, benen en hoofden in posities te krijgen waardoor de ander niet anders kan dan aftikken. Nogmaals, bijna onmogelijk om uit te leggen.

image

Tijdens het (poging tot) aanzetten van een arm-klem in side-position, even lachen voor de foto!

#18 – part 2: Kendo

Na de teleurstelling dat Irish Stick Fighting niet doorging, mocht ik vandaag toch met een “stok” vechten.  Voordat ik boze kendoka’s achter me aankrijg: het is geen stok! Het is een Shinai.

Op de meeste foto’s die voorbij komen zie je een gymzaal op de achtergrond, maar vandaag was ik in een mooie dojo. Echt een prachtige plek, zomaar aan de oude gracht.

Ook vandaag was het een training van meer dan twee uur. Ik vond het erg indrukwekkend! Er word veel ‘geschreeuwd’ en je loopt stevig in op je tegenstander, met je Shinai dus. Zie je het beeld even voor je? Dan ren je toch het liefst heel hard weg? Ook het pak wat gedragen wordt en de enorme discipline die bij deze club heerst was indrukwekkend. Gaaf!

dag18_kendo

Psstt.. ik ben een beetje zenuwachtig voor morgen! Ik ga mee trainen met iemand die Dutch Champion is in..*verrassing*. En 5 toernooien 5 x goud won! Als ik dat maar overleef… Nieuwsgierig? Stay tuned! Wil je me een hart onder de riem steken? Sponsor mij! 

Enjoy your friday-night! Ik ga genieten van mijn grootse vriend die ik het meeste mis deze maand: mr. bed! ❤

#18 part 1 – Deze is voor jou

Vandaag is het een half jaar geleden dat lieve Charlotte overleed aan Leukemie. Ik ga hier geen zware blogpost over schrijven. 1. Omdat ik toch de juiste woorden niet kan vinden en 2. Omdat ik Charlotte in m’n achterhoofd: “atje emo!” hoor roepen…

Ik wil wel benadrukken hoe belangrijk de opbrengst van deze actie is. Charlotte heeft geknokt, en heeft het zeker niet makkelijk gehad. Stichting Roparun steunt mensen met kanker door hun leven, voor zover mogelijk, te veraangenamen. In deze post doe ik wederom een oproep op mij te sponsoren. Dit keer vraag ik het niet voor mijn blauwe plekken of voor extra motivatie, maar simpelweg omdat – zoals Charlotte het op haar heerlijk nuchtere manier zei – “kanker gewoon kankerkut is.”

dag18_char

#17: Kempo

Weer iets nieuws; Kempo! Toch elke keer wel een beetje spannend hoor, als je bij een nieuwe club komt aanzetten. Maar ook hier werd ik weer heel hartelijk ontvangen!

Het was een training van 2 uur. Zo’n 50 minuten conditietraining, 10 minuten lenigheidsoefeningen en het laatste uur oefenen in vormen, standen, stoten en trappen.

dag17_kempo

Het is wel duidelijk wie de newbie was, ik houd mijn handen verkeerd. Whoops!

#16: Zelfverdediging

Ja, probeer deze foto is uit te leggen… Dit zijn dus een paar power-vrouwen van mijn vaste club  (zelfverdediging doe ik nu zo’n 1,5 jaar, zie blog dag #2 ).

Deze challenge heeft ook een mini-challenge: elke dag weer een leuke foto. Er is meestal tijdens de training geen tijd om foto’s te maken en achteraf voel ik me soms toch ook wel bezwaard om het te vragen. Maar met elke dag een kleedkamer-selfie houd ik jullie ook niet geboeid!

Toen we al bezig waren met het opruimen van de matten en de groep na ons al begon met opwarmen schoot het me te binnen: oja, een foto. Nou, even een snelle groepsfoto in de kleedkamer dan. Maar één van de meiden riep enthousiast, “laten we een foto maken van het laatste wat we oefende! Dat ene met guard!”
“Of nee, iedereen een andere grond-positie!” riep iemand anders.
“Of, de headlock!”
“Jajaja, als jij nou even Mirre optilt, dan doe ik … ”

Zoveel enthousiasme! Binnen no-time had Meryem m’n telefoon al in d’r handen en positioneerde Fatma ons wel even.

Meiden… jullie. zijn. awesome.

dag16_zelfverdediging

Dit is dus het resultaat als je in guard gehouden wordt op de grond en jezelf eruit weet te krijgen door op te staan. Tadaaa!

Hoeveel levert dit mooie plaatje op? Sponsor mij!

#15: Judo

Jaaaa, op de helft! Judo it was. Moeilijke sport zeg! Of in ieder geval, ik bleek geen verborgen talent voor judo te hebben, hehe 😀

Ik mocht meetrainen bij een les gegeven door een vriend van mij, Dave! Al sinds ik hem ken (1e jaar studie) weet ik dat hij heel druk is met zijn passie judo. Hij heeft wel eens pogingen gedaan om mij mee te krijgen naar 1 van zijn lessen, maar zijn moeite was tevergeefs. Mezelf door hem door de lucht laten gooien? Dacht het niet. Maar met deze challenge kon ik er toch echt niet onderuit.

En ja, het was een kwestie van gooien of gegooid worden. In mijn geval natuurlijk dat laatste. Ondanks mijn struggles vond ik het wel echt heel erg leuk!

dag15_judo3  dag15_judo2

Tijdens een sparringspartij tussen mij en Dave beloofde hij dat hij me gaat sponsoren als ik hem op de rug kreeg. En het lukte. Wat een verrassing hè? Een judoka met 2e dan. Daar heb ik gewoon geheel, 100%, op eigen krachten, van gewonnen. Nou. Heee. Hoe is’t mogelijk?!

dag15_judo

Ik kreeg een mooi pak te leen!

Na afloop van de training keek Dave me aan en zei: je bent er wel een beetje klaar mee, of niet? We kennen elkaar al jaren en hij leest de vermoeidheid van m’n gezicht. Shit, het is echt aan me te zien. Ja, ik ben moe. Ja, m’n lichaam klaagt. Maar nee, ik ben nog niet klaar. Deze challenge zal ik uitvechten tot het eind! Dat de stand inmiddels op €365.- staat maakt me ZO happy! Met dit geld zullen geweldige dingen worden gedaan. Hebben jullie bijvoorbeeld al gehoord van Kindergasthuis De Boeg? Ik heb het geloof ik ook al 15 keer gezegd, maar: THANKS!!!

Al met al heb ik weer genoten. Weer andere bewegingen, weer andere mensen, weer zo’n goede training. Leerzaam, en leuk! Een geslaagde laatste dag van de eerste helft! Word jij hier ook zo enthousiast van? Druk het uit in euro’s 😉 en sponsor mij! Vul je naam in zodat ik je persoonlijk kan bedanken!

#14: Systema

Systema is Russisch. Er zijn geen verboden technieken, alles is toegestaan. Aan het einde van de 2 uur durende training ging 1 iemand tegen de muur staan en gingen er 2 aanvallers op diegene inslaan. Natuurlijk hielden zij zich wel in, maar zachtjes was het niet. Bij mij werd er nog redelijk rustig aan gedaan, maar bij anderen zeker niet! Het doel was om ontspannen de klappen te incasseren en scherp te blijven. Je blik groot houden en niet verkrampen. Ontspannen is namelijk 1 van de kernbegrippen van systema, net zoals

  • ademhaling (goede ademhaling is essentieel om ontspannen te blijven),
  • beweging (ontwijken is beter dan incasseren), en;
  • structuur (je probeert de houding van de aanvaller te laten ‘instorten’)

Die oefening hebben we even op de foto gezet, maar dan met wat meer aanvallers dan 2 . Volgens mij genoten ze hier stiekem wel een beetje van! “Jooeee de foto is nu wel genomen hoor”, roep ik hier na een paar seconden.

dag14_systema

Wederom was dit leerzaam voor mij, want ik merkte dat ik de neiging heb om aanvallende technieken te blokkeren met mijn armen en mijn spieren aan te spannen. In plaats van het meebewegen met de aanval, zodat deze zachter aankomt, en te ontspannen om m’n hoofd koel te houden. Thanks QMA Systema Utrecht, voor de leerzame training!

Ik heb er sowieso weer wat blauwe plekken bij… laat ze wat waard zijn: Sponsor mij! Vecht deze challenge met me mee. Elke euro geeft me de steun om dit vol te houden, ik ben je ontzettend dankbaar!

 

#13: Rumble

Ik ga eerlijk met jullie zijn: vandaag had ik geen zin. “Vandaag maar een beetje rustig aan” dacht ik. Maar dat lukte gewoon niet. Zodra mijn eerste twee stoten de handschoenen van m’n maatje raakte, wist ik weer waar ik mee bezig was: vechten! Rustig aan doen is gewoon geen optie. Ik zat weer in de vibe: Let’s go!

dag13_rumble

Weer een mooi vermoeid zweet-hoofdje!

Hardcore feestje? Nee, dit is Rumble. Stiekem maakte ik een kort filmpje van de groep. Het lukte niet echt, omdat ik tegelijk het kussen probeerde tegenhouden waar m’n maatje zo’n beetje doorheen ging.

#11: Wado Karate

Mooie sporten, mooie mensen!

dag11_karate

Het is zo leuk om bij Karate030 te trainen! Ik heb daar nu kickboksen, karate en zelfverdediging gedaan. Elke training weer is er zo’n goede sfeer en wordt er op hoog niveau les gegeven.

Ik sta op de foto met Delenn, een stoere jonge meid die ook nog in de selectie traint.

Yesyesyes, het sponsor bedrag is weer opgelopen. Ik wil vast Evelien, Jaike, Glenn, Marcel, Mirre, Mitchel, Nick, Richard, Robin en Tamara ontzettend bedanken!

Maar ik ben er nog lang niet! Ik wil over 19 dagen een veel hoger bedrag hebben opgehaald voor mensen met kanker. Vind je deze actie nou ook top? Vind je de doelen ook zo waardevol? Doe dan mee door mij te sponsoren, elke euro telt! 🙂

#10: Taekwondo

Push-ups.. op de vuisten… op de buik van een ander. (W)auw…ok, dat is nieuw!

Vandaag mocht ik gratis en voor nop meetrainen bij IN NAE DO KWAN, in de les van Sahyun James Tjin-A-Ton. Hij is de oprichter van de Internationale Taekwon-Do Federatie en heeft maar liefst de 8e dan!

Een pittige warming up was de start, waarbij o.a. dus de buikspier-kwelling push-up. Ook tijgerde we onder elkaar door als de ander plankte (op zijn onderarmen), zonder dat diegene maar iets omhoog kwam. Smal dus! Pas na 10 keer tijgeren en over diegene heen springen mocht je maatje zakken.. Arm maatje van mij, die toch echt wel eventjes moest volhouden tot ik klaar was! Hij was trouwens één van de vrolijkste sparringsmaatjes die ik tot nu toe voor me heb gehad. Bij de oefening waarbij we elkaar op de buik en hoofd moesten raken (en ook echt even raken) was hij zo aan het lachen dat ik er zelf ook onwijs veel lol in kreeg. 😀

Vervolgens oefende we in verschillende standen, technieken en ook vormen (waarvan ik de Koreaanse benamingen niet meer weet, sorry!) Aan het einde van de les werden de 5 principes toegelicht, die je als taekwondoka uit je hoofd moet weten.

  • Yi Ui – Hoffelijkheid,
  • Yom Chi – Integriteit,
  • In Nae – Doorzettingsvermogen,
  • Guk Gi – Zelfbeheersing
  • Baekjul Bulgul – Onverzettelijkheid van Geest

(en ja, dit heb ik even na gegoogled)

Na de training schudden we elkaar de hand, waarbij je 1 hand onder je elleboog hield. Dit symboliseert de openheid (dus niet de hand achter je rug, je hebt niets te verbergen) en het symboliseert het respect wat je naar elkaar hebt. Het respect is namelijk zo groot, letterlijk zo zwaar, dat je 2 handen nodig hebt om het te dragen. Mooi he?

Echt een hele toffe groep was dit!

dag10_taekwondo

Poeh… ik zit op een derde van mijn challenge nu! Trust me, ik begin het te voelen. Pijntjes hier en daar en inmiddels ben ik ook wel moe. Ik houd weinig tijd over (d’r is ook nog zoiets als een 40-urige werkweek) en daarmee is ’t het huishouden ook een beetje zooitje ongeregeld. Al die sportkleding wassen is haast een challenge op zichzelf! 😉 Maar… I’m good! Ik vind dit zo heerlijk om te doen! Ik ontmoet leuke mensen en ik leer heel erg veel. En het belangrijkste: ik zie dat het ook ECHT wat oplevert voor stichting Roparun, thanks to you! Daar doe ik dit voor! Wil je me een steuntje in de rug geven? Sponsor mee, ik ben je ontzettend dankbaar! Nou genoeg uitroeptekens, peace out, tot morgen.

#9: Zelfverdediging – grondvechten

Gisteren een lang verhaal, vandaag lekker kort. Vandaag heb ik een klein filmpje voor jullie: het einde van een sparringspartij tussen mij en Laura. Ik was de aanvaller en begon staand, Laura lag op haar rug. Mijn doel was om ‘mount ‘ te pakken, oftewel; bovenop haar te gaan zitten.

Zie hoe ze mijn schouder richting de grond werkt, haar knie tussen mijn benen krijgt en me om-sweept. Ik doe nog een poging om terug te rollen, maar dit heeft geen enkele zin. Laura wins! Nice, right? 😀

De teller staat inmiddels op €235,-!!! Help jij me om de €500 te halen? Voor:

  • de huur van locaties voor de theater workshops voor (ex)kankerpatiënten,
  • een verwendag voor mensen met kanker,
  • een winterkamp voor terminale kankerpatiënten,
  • een lotgenoten bijeenkomst voor kinderen met een hersentumor

En meer van dit soort geweldige doelen! Klik hier voor de hele lijst. Hier wil je toch aan bijdragen? Sponsor mij!

#8: Crisis

Vandaag zou ik om 19:00 uur een proefles ‘Irish stick fighting’ doen. Ik had me braaf online opgegeven voor een proefles en om 18:50 uur stond ik voor de deur. Licht zenuwachtig.. stokvechten? Oh dear…

Om 19:05 uur was er nog steeds niemand die zich bij mij aansloot. Er was binnen in de gymzaal één of andere kinder-les bezig en om 19:10 uur kwam de hele massa , incl. de juf naar buiten. Ze deed de deur achter zich op slot. Huhh??

Ik vroeg of zij wist of er na haar nog een les kwam, maar zij wist van niets. Op mijn telefoon bekeek ik nog een keer de website en heb ik het 10 keer opnieuw gelezen; ik stond toch echt op de juiste dag, op de juiste tijd, op de juiste locatie! Toen ik daar om 19:15 uur nog in m’n up stond was het duidelijk: er komt niemand meer opdagen.

Wat nu??? Ik in de stress. Daar ging m’n plan!

Nou, richting huis dan maar. Maar ik kan niet niets doen! Tijdens het fietsen typte ik nog  ‘vechtsport dinsdag utrecht’ in op google, maar wist ook dat dat geen zin had; je moet je immers opgeven.

“Ok lex, wat zijn je opties…”  Karate bij Karate030? Begint al over 10 minuten aan de andere kant van de stad. Rumble bij mijn sportschool? Al volgeboekt. Ik overwoog ook nog om thuis te trainen, toen ik me bedacht dat ik vorige week  op dinsdag Krav Maga had gedaan en dat losse lessen daar mogelijk zijn. Ok, dat wordt ‘m! Naar huis, even omschakelen (ik kan best lexy-flexy zijn, maar ik ben toch van m’n aprospos als mijn plan zo op z’n kop wordt gezet), bokshandschoenen in de tas en let’s go!

Op de fiets kwam de nieuwe vlaag zenuwen. Vorige week was het best wel heel pittig, en toen had ik nog het geluk dat ik samen kon partneren met een andere beginner. En ik heb nog geen toque, wat als ik rake knietjes krijg? Deze les is wel heel laat, en ik ben al zo moe… Heb ik wel echt goed gezien dat losse lessen mogelijk zijn?

fab3dc548a40424152b80bc715251596
Gelukkig kon ik bij Reflex zo terecht, ik heb nu een strippenkaart aangeschaft dus ik zal er vaker aan moeten geloven deze maand ;-).

Toen ik de zaal binnen liep schrok ik even. De groep bestond uit alleen maar mannen. En niet zomaar mannen… stoere, brede, sterke mannen. Ik ga het eerlijk toegeven: ik werd best een beetje bang. *Hellep*

Maar… ik kon mezelf niet laten kennen. Nu moet ik juist alles geven, dacht ik. Tijdens het stoten en trappen gaf ik al m’n kracht. Volgens mij zag het er uit als een losgeslagen zeeleeuw, maar hee… ze kwamen wel aan! En volgens mij kwam het over, want toen ik het aan de beurt was om het kussen vast te houden, hield de ander zich ook niet in (denk ik). Man, die trappen deden serieus pijn door het kussen heen!

Om even een mooi bruggetje te maken: vandaag was het internationale vrouwendag. ‘Teach girls bravery, not perfection’ is een quote die ik op Facebook voorbij zag komen. Het doet me denken aan  meiden die ik tijdens het vechten ‘sorry’ of ‘heh shit, ik doe het verkeerd’ hoor zeggen. Of soms moeten lachen om zichzelf. My advice: geef jezelf , ook al is het lomp, ook al is het lelijk, je kan zo veel meer dan je denkt. Dit filmpje heb ik vaker gedeeld op Facebook, ik vind hem heerlijk.

Genoeg diepzinnigheid! Lieve volgers, bedankt voor het lezen van de langere update van vandaag en als je het nog niet gedaan hebt: sponsor mij!!! It is needed!

Ps. Ik was stoer vandaag, maar niet stoer genoeg om te vragen of iemand een foto wilde maken (serieus, ik durfde het echt niet). Als bewijs krijgen jullie een prachtige selfie van mijn bezwete, en angstige, hoofd vanuit de kleedkamer.

dag8_kravmaga

#7: Kickboksen

Hakken van de grond, heup ingedraaid, arm gestrekt…  Als deze niet naast m’n hoofd was geweest, had ik dit bericht nu niet kunnen typen denk ik. Ik vang hier de klappen op van Vera, een stoere chick met stoere tattoo’s (met m’n handschoenen dus, niet met m’n hoofd).

Toffe training gehad dus, bij Karate030, met ‘voetenwerk’ als thema. Afzetten en vuren!

dag7_kickboksen

#5: Rumble

Ready… to… rumble! Een kneiterharde work-out was dit. Rumble is een bokzaktraining op kracht en conditie. Je maakt gebruik van springtouwen, bokszakken, bosuballen, kettlebells, etc. Resultaat na dit uur: m’n hoofd in dezelfde kleur als m’n shirt…

dag5_rumble1

Halverwege de training: tijd voor een circuitje. Lastig om de ‘vibe’ over te brengen via een foto, maar op dit moment stond er knallende muziek aan, hoorde je klappen van stootkussens en tussen al het gehijg door het geroep om elkaar aan te moedigen. Een groep vol toppers!

dag5_rumble2

Mooi roze (hoofd) is niet lelijk!

dag5_rumble3

En… ik kan nog steeds lachen! Ik word blij van alle leuke berichten die ik ontvang. Alle aanmoedigingen en de donaties die binnenkomen zorgen ervoor dat ik dit ga volhouden! Many thanks!

Sponsor jij me ook?

 

 

#4: Wado Karate

dag4_karate

Sensei Ni Rei, osu! Otagai Ni Rei, osu!

Het is ongeveer zo’n 5 jaar geleden dat ik voor het laatst karate heb gedaan. Gelukkig was mijn lichaam het niet zo erg vergeten als mijn hoofd dacht!

Heerlijk om weer karate te doen. Ik heb de 2e kyu, bruine band, in Shotokan Karate. Vanavond heb ik Wado Karate gedaan, wat op veel punten toch anders is. De sensei kon uitleggen waar de verschillen liggen in de kata’s, standen en technieken van deze twee stijlen, super tof.

Ondanks dat het friday night is, ga ik straks op tijd naar bed. Morgen weer vroeg klaar staan: ready to rumble!

Ps. Mijn moeder kwam aanzetten met een leuke foto uit de oude doos:

dag4_karate_vroeger